Data wydarzenia:
Lokalizacja:
Al. Jerozolimskie 181, wejście B1
Dodano:
Zapraszamy na wyjątkowy wieczór w Teatrze Tańca Zawirowania z okazji Dnia Kobiet. W programie:
,,Trofea"
Za pomocą języka człowiek przekształca świat–ujarzmia naturę, nadaje stworzeniom rolę rzeczy. Tam, gdzie przyroda buduje relacje i równowagę, my wprowadzamy brutalną prostotę: drapieżnik i ofiara. Czym naprawdę jest trofeum? Czy jego zdobycie ma wartość? A może to natura stawia warunki i odbiera więcej, niż pozwala wziąć?
Choreografia i wykonanie: Julia Bentkowska, Julia Litwin
„PACKMAN" (pokaz work in progress)
Czy dorastanie jest naprawdę takie ekscytujące?
To cel, który stawia sobie wielu nastolatków: dorosnąć, żeby w końcu móc robić, co chcę. Ale dzieje się potem...?
„PACKMAN" to samotna podróż przez proces dorastania, w którym życie toczy się cyklicznie, naznaczone krótkimi chwilami zabawy, lekkości i wolności, po których następuje ciągły powrót do przetrwania w społeczeństwie: odpowiedzialności, oczekiwań, obowiązków i ciężaru.
Na scenie plecaki stają się główną fizyczną metaforą – symbolami gromadzenia, nowości, podróży i ciężaru. Każdy plecak coś niesie: pragnienia, ambicje, doświadczenia, role do odegrania. To, co początkowo wydaje się możliwością i ruchem, powoli zmienia się w ciężar. Nawet najzdrowsza rutyna, powtarzana z czasem, może stać się toksyczna i zniewalająca.
Akt gromadzenia – osiągnięć, celów, przedmiotów, tożsamości – staje się ciężarem do dźwigania. Ekscytacja związana z „nowym” szybko znika, zastąpiona czymś jeszcze nowszym, generując nieskończoną pętlę satysfakcji i niezadowolenia, zysków i strat.
Podobnie jak bohater gry, posuwamy się naprzód, konsumując, zaspokajając się, dążąc do kolejnego celu – niosąc ze sobą wszystko.
Czy istnieje sposób na wyjście z tej pętli?
A może kluczem nie jest gromadzenie kolejnych rzeczy, ale zatrzymanie się – i prawdziwe PRZYJRZENIE SIĘ mechanizmowi do samego końca?
Choreografia i wykonanie: Stefano Otoyo
„Ja – Teresa”
Solo stanowi kulminację spektaklu w choreografii Stefano Silvino pod tytułem „Fashion Beach”, w którym bohaterka, pozbawiona ochrony, staje przed widzem w pełnej samotności. To moment przełamania, w którym zdejmując maski, zostaje odsłonięta zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. W tej chwili staje się niczym perła wyrzucona przez morze, zmuszona do konfrontacji z własną tożsamością. Inspiracją do stworzenia tej sceny były wspomnienia choreografa z dzieciństwa na Sycylii oraz obraz jego matki, kobiety, która przez całe życie dbała o swój wizerunek, unikając zanurzenia w wodzie, aby nie zniszczyć starannie przemyślanego wyglądu. „Ja – Teresa” to moment zerwania z iluzjami – bohaterka odrzuca zewnętrzne osłony, by stanąć w prawdzie przed sobą i widzem. Solo porusza temat kobiecej walki o akceptację w świecie pełnym powierzchownych ocen, gdzie widzowie zostają zmuszeni do refleksji nad tym, jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć, by spełnić ideały piękna.
„Jeśli to koniec, jak spędzimy ostatnie chwile razem?”
Spektakl tańca współczesnego, który opowiada o cyklu życia. Podczas gdy długowieczność staje się społecznym oczekiwaniem, a starzenie się – lękiem, to solo stara się pokazać, że wszystko przeminie. Poprzez organiczne ruchy, nastrojowe pejzaże dźwiękowe i szczerość, publiczność zostaje zaproszona do spektaklu autorefleksji – spektaklu, który kwestionuje pilność i poszukuje obecności, ponieważ nawet ta chwila przeminie.
Choreografia i koncepcja: Jens-Antonio Schyth Brøndum
Kompozycja: Dodi Betellie
Dramaturgia: Luna Stage
Wsparcie artystyczne i kreatywne: Adam Tocuyo i Nikoline Due
Zdjęcia: Lulu Safia i Märta Thisner
Centrum Teatru i Tańca jest Społeczną Instytucją Kultury współfinansowaną przez Miasto Stołeczne Warszawę.
